Gömülü Bir Aşkı Ölümsüzleştiren: “Genç Werther’in Acıları”

“…bütün bu üzüntüye neden olmamı bağışlamasını dile. Yazgımda sevinç borçlu olduklarımı üzmek
varmış.”la aralanan son sayfalara sahip “Genç Werther’in Acıları”ndan alıntıladığımız cümleler, okuduğunuz yere kadarki çıktığınız basamaklarda hissettiklerinize hiç yabancı gelmeyecek.

Nitekim Goethe’nin de 1821’de, Sekreterine,”Herkesin hayatında, Werther’in kendisine özel yazılmış olduğunu düşündüğü bir zaman olmaması kötü olurdu.” dediği kayıtlara geçmiştir.

“Duyduklarım binlerce yıllık bir zaman geçse bile silinmez yüreğimden!”

“Uzun zamandır süren bu yakınlık, birlikte yaşanan bu anılar, yüreğinde silinmeyecek bir iz
bırakmıştı.”

“Daha neler neler var, ah seni bana anımsatan; ne yok ki? Benliğim seninle çevrili değil mi? Kutsal elinin dokunduğu pek çok eşyaya bir çocuk gibi doyumsuzca sarılmadım mı?”

Goethe 27 Yaşındayken Kaleme Aldığı “Genç Werther’in Acıları” İsimli Romanında;

Yer yüzünde gelmiş geçmiş, gelecek ve geçecek tüm bireylerin tüm tanıdık ve ortak sancılarını adeta Werther’in kalbinden akıtıyor.

“Mutlu edemediğimiz insanların mutlu olduklarını görüyoruz ve buna dayanamıyoruz.”

“Düşündüklerimi kâğıda dökmeye kalkışsam, bir karşıtlıklar ilahisi çıkar ortaya.”

“İnsanların birbirleri için ne kadar az bir anlamları var.”

“O kadar çok kendimle uğraşıyorum, yüreğimde öyle fırtınalar esiyor ki, diğer insanları kendi hallerinde bırakmayı yeğliyorum; keşke beni de kendi halime bırakabilseler.”

Napoleon da Genç Werther’in Acıları’nı Defalarca Okumuş, Mısır Seferine Giderken Dahi Yanından Ayırmamıştır.

“Tanrı’ya onu bana vermesi için dua edemiyorum; çünkü o bir başkasına ait.”

“Bir şey yapmadan duramamakla birlikte, bir şey de yapamıyorum.”

“Yani söz konusu olan, birinin güçlü ya da zayıf olup olmadığı değildir! Kendi yaşantısına ne ölçüde dayanabiliyor, mesele budur!”

Roman, Goethe’nin Johann Christian Kestner’in eşi olan Charlotte von Stein’e duyduğu karşılıksız aşkı ve arkadaşı Karl Wilhelm Jerusalem’ın meslektaşının eşine duyduğu amansız aşktan ötürü ödünç bir silahla intihar etmesi gerçeğiyle kurgulanıp harmanlanarak ölümsüzleşmiştir.

Tabancalar Dolu – Saat On İkiyi Vuruyor! Öyle Olsun O Halde! – Lotte! Lotte, Elveda! Elveda!”

Algılanan Yalnızlık & Algılanan Vazgeçiş” Nietzsche Ağladığında / Irvin Yalom! 

Stefan Zweig’ten “Sen Oku Kelimeleri Gözlerimden…”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir