Son Akşam Yemeği Hakkında Bilmedikleriniz! Leonardo da Vinci

Leonardo da Vinci 1495 yılında sanat tarihinin en meşhur, en etkileyici eserlerinden biri olarak gösterilen Son Akşam Yemeği’ni resmetmeye başladı.

Milano’da Santa Maria Della Grazie Manastırının yemek salonuna yapılan bu eser , dört  İncil’de de geçen Hz.İsa’nın çarmıha gerilmeden önce havarileriyle yediği son akşam yemeğinin  görsel olarak yorumlanmasıdır.

Yemekte Hz.İsa Havarilerinden Birinin Kendisine İhanet Ettiğini Söylemektedir.

Bu resim; üzerinde en çok araştırma yapılan , defalarca yeniden resmedilen eserlerden biri. Leonardo’nun eserini eşsiz kılan ve hem kendi dönemini hem de yüzyıllar sonrasını bu kadar etkilemesinin nedeni Hz.İsa’nın kendisine ihanet edildiğini söylediği andaki şaşkınlığı yakalaması ve bu anı bizlere hissettirebilmesi.

Duvara Resmedilmesine Rağmen Son Akşam Yemeği Bilinenin Aksine Bir Fresk Değil.

Freskler duvar üzerine ıslak sıva tekniği ile yapılır ancak Da Vinci resmin fresklerden daha çok parlamasını istiyordu ve bu tekniği kullanmayıp kendi tekniğini geliştirdi. Bir tür duvar üzerine sulu boya olan bu teknikle istediği detayları yansıtmayı başardı.

Tabloyu İnceleyince Leonardo’nun Bize Anlatmak İstenenleri Görebiliyoruz.

Hz.İsa’ya şaşkınlıkla bakan Judas’a baktığımızda sağ eliyle bir para kesesini tuttuğunu görüyoruz. Bu parayı Romalılar ona ihanet etmesi için vermiş gibi düşünülüyor.

Çünkü ihanetin bir işareti daha var.

Hz.İsa sağ eliyle içeceğine uzanmaya çalışırken aynı zamanda Judas’ın da uzanmaya çalıştığını görüyoruz. Bu büyük bir saygısızlık ve havarilerin asla yapmayacağı bir davranış. Bazı resimlerde Hz.İsa’nın Judas’ın ihanet edeceğini önceden bilerek havarilerden ayırdığı da görülebiliyor.

Elinde bıçak tutan kişi ise Aziz Peter.(Hz. İsa’nın koruyucu dostu ve en güvendiği insanlardan birisi).İhanet edenin kim olduğunu öğrenip bir an önce cezasını kesmek için bekliyormuş gibi görünüyor.

Asıl Büyüleyici Kısım Resme Farklı Bir Boyutta Bakınca Ortaya Çıkıyor.

Hz.İsa ve Magdalalı Meryem’in uyumu dikkat çekiyor. Bakışları ve kıyafetlerinin rengi uyum içinde.

İkisini bir araya getirdiğimizde ise mükemmel bir uyum ortaya çıkıyor.

Sadece kıyafetler de değil. Magdalalı Meryem’in başının Hz.İsa’nın başının üzerine düşmesi,ellerinin üst üste gelmesi bu uyumu gözler önüne seriyor.

Bunun Dışında Çok Uç Olarak Görülen İddaalar da Var.

Leonardo da Vinci’nin Judas’ın bir kısmına kundağa sarılı bir bebek gizlediğini düşünenler bunun Hz.İsa ve Magdalalı Meryem’in mükemmel uyumunun tam ortasına getirildiğinde oluştuğunu söylüyorlar. İkisinin de şevkat dolu bakışları bir bebeğe bakar gibi…

Eserlerinde Aynalama Yöntemini Sık Sık Kullanan Leonardo Bu Eserde de Kullanmış.

Bu yöntem resme farklı bir boyuttan bakmamızı sağlıyor. Bize de bunun için bir ipucu bırakmış.

Masa örtüsüne baktığımızda sadece sağ tarafta düğüm görünüyor sol tarafta yok. Burada resmi ters çevirmemizin istendiği ve masanın sol tarafındaki düğümü tamamlamamız gerektiği düşünülüyor. Böylelikle sakladığı bazı gizemler ve bambaşka bir boyut ortaya çıkıyor.

Leonardo Bazı Resimlerini Ters Çevirir ve Birbirine Yaklaştırır. Uygularsak Resimde Yeni Bir Yüz Oluştuğunu Görüyoruz.

Son Akşam Yemeğinde de bunu uyguladığımızda Da Vinci’nin kendini resme gizlediğini görebiliyoruz.

Tabiki bunlar birer teori ancak bu tarz sırların tabloya saklanmış olması eserin çekiciliğini ve gizemini arttırıyor.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir