Anarkh; Kader! Notre Dame #2

“Bu kitabın yazarı bundan birkaç yıl önce Notre-Dame’ı ziyaret ettiği, daha doğrusu her yanını karış karış gezdiği sırada, kulelerden birinin karanlık bir köşesinde duvara elle kazınmış şu yazıyı fark etti.

ANARKH (KADER)

Siyah solmuş  ve taşa oldukça derin bir şekilde kazınmış, biçimleri ve görünüşleriyle gotik yazıya bilemediğim izler taşıyan bu eski Grekçe büyük harfler adeta Ortaçağ’da yaşamış birinin elinden çıkmış gibiydi ve içerdikleri uğursuz ve iç karartıcı anlamla yazarı derinden etkiledi.

Kendi kendine sorular sorup, bu dünyayı terk etmeden önce eski bir kilisenin köşesine bir suçun ya da bahtsızlığın bu lekesinin bırakma ihtiyacını hangi acılı ruhun duyabileceğini tahmin etmeye calıştı.
Daha sonraları, duvarın boyanması ya da kazınmasıyla yazı ortadan kayboldu. Çünkü iki yüzyıldan beri, Ortaçağ’ın muhteşem kiliselerine aynı şey yapılıyor. Tahribat dışarıdan olduğu gibi içeriden de geliyor. Papazlar badana yaptırırken, mimarlar duvarları kazıtıyor; ardından halk gelip onları yerle bir ediyor.

Bu yüzden, bu kitabın yazarının ona atfettiği o kırılgan anının dışında, bugün Notre-Dame’ın karanlık kulesine kazınmış o gizemli sözcükten, böyle melankolik bir ifadeyle özetlenen o bilinmeyen yazgıdan geriye hiçbir şey kalmamış. Asırlar önce bu sözcüğü bu duvara yazan kişi, kuşaklar boyunca kaybolup gitmiş, sözcükte kilisenin duvarından silinmiş ve belki de kısa süre sonra bu kilise de dünyadan silinip gidecek. 

Bu kitap bu sözcük adına kaleme alındı.”

Notre Dame’ın Kamburu / Victor Hugo

Bundan beş yüz otuz yedi yıl, üç ay, sekiz gün sonra, Parisliler Cité, Universite ve Kent’in çevrelediği üçgenin içinde hep bir ağızdan yanan çanların alevleriyle uyandılar… Acı ve Üzüntü ile..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir