Çocuk Kelimesinin Rusça “Çoçka (Domuz Yavrusu)” Kelimesinden Geldiğini Biliyor muydunuz?

Dilin toplumsal ve zamansal süreçleri, dile dair önemli detaylardır. Dil de dünya gibi değişime uğrar. Değişir, gelişir ve farklılaşır.

Doğayla sesler birbirine uygun olarak mı işlenir? Aslında sesleri üretenin doğa olduğu görüşü yaygındır. Doğadan gelen sert ya da yumuşak seslerle, konsonantlar şekillenir. Ad her şeyiyle özdeş olamaz. Temsil eder. Örneğin akıcı sesler; akıcı özleri temsil eder. Sert konsonantlar sert özlerle buluşur (t, k gibi). Doğayla sesler bir karışım halindedir.

Dilin sınırı dünyanın sınırıdır. Dil Dünya’yı resmeder.

Dil, biçimi içeriğe doğuştan mı bağlar yoksa sonradan belli bir kurala dayanarak mı bağlar?

Burada Etimolojiye bakarak bazı yorumlamalar yapabiliriz. Dil araştırmalarını, dilbilimcileri takip etmek gerekir.

Etimolojisi duyunca şaşıracağımız bazı kelimeler var. Onlardan biri “çocuk” kelimesi:

Çocuk kelimesinin “Çoçka/domuz yavrusu” [Codex Cumanicus (1300)] kelimesinden geldiğini biliyor muydunuz?

Tarihteki en eski kaynağa bakalım: Çocuk “domuz yavrusu, her şeyin küçüğü” [Divan-i Lugat-it Türk (1070)]

Etimolojisine detaylı bakalım:

-çocuk/çoçka “domuz yavrusu” [ Codex Cumanicus (1300) ]
-çoçka/çoçğa “aynı anlamda” [ Kitab-ı Mecmu-ı Tercüman-ı Türkî (1900) ]
-çuçak “cüce” [Pavet de Courteille, Dictionnaire Turc Oriental (1500 yılından önce)]

Kelime Kökeni: çi-çi veya çu-çu bebek sözüünden türetilmiştir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir